Σάββατο 26 Δεκεμβρίου 2009

"Πολλοί συμφωνούν αλλά σιωπούν διά τον φόβον των Ιουδαίων..."


EIΣ ΩΤΑ ΜΗ ΑΚΟΥΟΝΤΩΝ

Του θεολόγου - φιλολόγου Κώστα Νούση

Μετ’ εκπλήξεως ακούω τις τελευταίες ημέρες νέες αντιδράσεις του τύπου «ποιος είναι αυτός που τα βάζει με τα μεγαθήρια». Είναι εις νέος καινοφανής τρόπος κατακρήμνισης της του αντιπάλου επιχειρηματολογίας επί τη βάσει της απαξίωσης της προσωπικής αξίας του εναντίου κατ’ αντιπαράθεση με εγνωσμένου βεληνεκούς αντίπαλα δέοντα. Τακτικές γνωστές από άλλους χώρους, κοινές και τετριμμένες, μάλιστα πολύ φθηνές σε τελική ανάλυση, αποδεικνύουσες για μια ακόμη φορά την αδυναμία αντιπαραβολής επί της ουσίας και τα ισχνά θεμέλια της θέσεως των αντιφρονούντων. Πάντως δεν ξέρω αν τα έβαλα με μεγαθήρια αλλά σίγουρα προέβαλαν κεφαλήν απέναντί μου τινά «θηρία» ωσεί λαγωοί εξερχόμενοι εκ των υπό γην φωλεών τους και πάραυτα επιστρέφοντες εις αυτάς - συνήθως πνευματικά τέκνα παπίσκων πνευματικών διεκδικούντων το αλάθητο σε έργα και λόγια - που βγάζουν οιμωγές αγανάκτησης και φόβου εκ της προερχομένης εξ εμού – ως φαντάζονται – απειλής, μάλλον εκ των αποκαλυπτικών της εσωτερικής των ακτινογραφίας – ως φαίνεται – λόγων μου, τα οποία δεν είναι τόσο κυρίως προσωπική μου τοποθέτηση, όσον αρυόμενα εκ των λαγαρών ναμάτων της ορθοδόξου εκκλησιολογίας.

Ποια είναι δε τα ισχυρά χαρτιά των «ομολογούντων»; Οι δυο γνωστοί πανεπιστημιακοί. Ουδέποτε όμως ο γράφων είχε πρόθεση να κάνει το δάσκαλο ή να συγκριθεί με άλλους παρά μόνο να μαρτυρήσει περί της απολεσθείσης ορθοδόξου εκκλησιολογίας, ενός χώρου αυτοσχεδιασμού από τον πάσα ένα (κατά κυριολεξίαν), ενώ πρόκειται για πολύ σοβαρό θέμα πίστεως, για να μην πω θέμα δογματικής. Η αρχική μου απορία είναι ποιοι βαφτίζονται και από ποιους ως τιτάνες και με τι κριτήρια. Μέτρο πάντων είναι ο λόγος του Θεού και όχι η προσωπική αξία ή αγιότητά μας. Κριτήριο όμως δυστυχώς κεντρικό για χριστιανούς αυτών των ιδεολογικών αποχρώσεων είναι το δόγμα: « ο μη ων μετ’ εμού εν πλάνη εστί», ως ορθότατα σχολίασε γραπτώς εν τω διαδικτύω προσφάτως εις εκ των ελαχίστων υποστηρικτών μου ανωνύμως. Η αλήθεια είναι ότι πολλοί συμφωνούν και θα ήθελαν να τολμήσουν να εκφρασθούν αλλά σιωπούν δια τον φόβον των Ιουδαίων – να μη χαρακτηρισθούν ως οικουμενιστές ή χάσουν οι ιερωμένοι την πνευματική τους πελατεία. Μην ξεχνάμε ότι οι παραδοσιακοί διατηρητέοι και οι ανεγκέφαλοι πιστοί βαφτίζουν όποιον θέλουν οικουμενιστή - θύμα τους και εγώ - αλλά και αντιοικουμενιστή αντιστρόφως. Τους τελευταίους μάλιστα έχουν ήδη μέσα τους – και έξω τους βεβαίως με δηλώσεις και κινήσεις λατρείας – αγιοποιήσει όντας εν ζωή.

Δυστυχώς η εκκλησιολογία είναι ένας χώρος πειραματισμού και αυθαιρεσίας κατά το δοκούν εκάστου, με αποτέλεσμα έκτροπα λίαν επικίνδυνα – ως η προκειμένη περίπτωση – πολλάκις δε και ευτράπελα. Θυμάμαι τα χρόνια του εκκλησιαστικού της Λάρισας, τότε που υπήρξε περίοδος κατά την οποίαν άλλοι μνημόνευαν το μακαριστό Θεολόγο, άλλοι τον υπό της συνόδου διορισθέντα, άλλοι την Ιερά Σύνοδο εν συνόλω και άλλοι, πιο «διπλωματικοί», άφηναν το χώρο της μνημόνευσης του επισκόπου κενό, δίδοντας έτσι την ελευθερία εις ένα έκαστον να συμπληρώσει κατά συνείδηση το υπό σιωπήν παραδιδόμενον μυστήριον! Φαινόμενα που και σήμερα συναντούμε στις πολυάριθμες συνόδους απεσχισμένων του ενός σώματος του Χριστού παλαιοημερολογιτών, οίτινες διεκδικούν τη μοναδικότητα της επί γης ιστορικής παρουσίας της εκκλησίας και την αποκλειστικότητα της διατήρησης ανοθεύτου της παραδόσεως από το μίασμα του οικουμενισμού και πάσης άλλης αιρέσεως. Μάλιστα επινόησαν και τη νεοφανείσα αίρεση του νεοημερολογητισμού – όπως άλλοι επινοούν το φαναριώτικο νεοοικουμενισμό, παράλληλοι βίοι – ανάγοντας το θέμα των δεκατριών ημερών σε μέγα δογματικό ζήτημα, αγνοούντες ότι η ειδωλολατρική προσκόλληση στο χρόνο καθιστά τους ιδίους εκτεθειμένους δογματικώς – η Εκκλησία είναι ζων Σώμα Χριστού, τον οποίο και μόνο προσκυνά, και μπορεί να χρησιμοποιήσει ακόμη και ημερολόγιο προερχόμενο από παγανιστική πρωτόγονη φυλή του Αμαζονίου, αρκεί να εξυπηρετεί το λειτουργικό της χρόνο και εν γένει σκοπό. Μπορούμε λοιπόν σε μια ιστορική μητρόπολη να συναντήσουμε καμιά δεκαριά μητροπολίτες και αυτονομημένους κατώτερους κληρικούς, λες και το σώμα της εκκλησίας είναι πολυκέφαλο τέρας. Πράγματα βλάσφημα και εγκληματικά επί του ενός Σώματος του Χριστού, της Εκκλησίας. Ζηλούντες τη δόξα αυτών ανεφάνησαν νέοι «γνήσιοι ορθόδοξοι» που με προχειρολογίες και άτακτες ακτιβιστικές εφορμήσεις θέτουν σε κίνδυνο την εκκλησιαστική ισορροπία. Για να στηρίξουν μάλιστα τους ακροβατισμούς τους είναι ικανοί να ανασύρουν από τα συρτάρια της εκκλησιαστικής ιστορίας περιπτώσεις διακοπής αρχιερατικών μνημονεύσεων και έτσι εν τη συνειδήσει τους όχι μόνον αναπαύονται αλλά και εξαγιάζονται.

Χρόνια τώρα προσπαθούν να πολεμήσουν τον αόρατο εχθρό τον εκ του Φαναρίου προερχόμενον, παραπέμποντάς μας στην παράλληλη χρόνια αναμονή του ελληνοτουρκικού πολέμου και την εξ αυτής πρόνοια συγκέντρωσης τροφίμων, αλλά και στην ομώνυμη αναμονή του αντιχρίστου και την εξ αυτής αναζήτηση καταφυγίων και κατασκευής κρησφυγέτων σωτηρίας. Ας αναλογιστούν τινές σε ποιους χώρους απαντώνται ανάλογα φαινόμενα, ώστε να κατανοήσουν την ομοιότητα των αντιδρώντων κατά «οικουμενισμού».

Ο χώρος της εκκλησίας δεν είναι τόσο στενός όσο θα 'θελαν μερικοί, για να χωράει μόνο φατρίες και αυτοκεχρισμένους καθαρούς. Ούτε επίσης είναι ξέφραγο αμπέλι να αλωνίζει κανείς κατά βούλησιν ιδίαν αλλά ουχί θείαν. Ο ρόλος του επισκόπου είναι λίαν ευαίσθητος, όσο και η εκκλησιολογική συνείδηση των αγίων. Θεωρώ ότι η στάση τους πρέπει να αποτελεί οδοδείκτη στην πορεία πάντων ημών των υπολειπομένων πνευματικώς, για αυτό άλλωστε και τους χρησιμοποίησα κατά κόρον ως παράδειγμα στα ως τώρα σχετικά γραφόμενά μου.

«Η Εκκλησία ιδρύθηκε από τον Θεό και στερεώθηκε διά του αίματος των μαρτύρων. Και όμως πολλοί την πολεμούν και τη συκοφαντούν, χωρίς να διδάσκονται από την ιστορία ότι όσοι την επολέμησαν εχάθησαν, ενώ αντιθέτως εκείνη έχει ανυψωθεί μέχρι του ουρανού. Διότι η Εκκλησία, όταν πολεμείται, νικά. Όταν σκέπτονται εναντίον της κακά, αυτή εξαγνίζεται, όταν υβρίζεται, γίνεται πλέον λαμπρά. Δέχεται πολλάκις επιθέσεις, όμως δε νικάται ποτέ, κλυδωνίζεται μεν, χωρίς όμως να καταποντίζεται, υφίσταται διάφορα κακά, δε ναυαγεί όμως ουδέποτε. Παλαίει, χωρίς ποτέ να ηττάται» (άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος).

Η αλήθεια σίγουρα δεν έχει ανάγκη ανθρωπίνων ερεισμάτων. Αυτό άλλωστε θα φανεί, όταν το εν λόγω οικοδόμημα το οποίο έκτισαν κάποιοι πάνω σε δύο κυρίως «ακρογωνιαίους λίθους», αφαιρουμένων αμφοτέρων ή και ενός μόνον εξ αυτών, θα καταρριφθεί ως χάρτινος πύργος.

Κ.Ν. 26/12/2009

Πίνακας, Λόγος, Ξόνογλου Δημήτρης

9 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Και ποιός τους εξέλεξε αυτούς ως επισκόπους;
Και μάλιστα ισοβίους;
Οχι το γλίψιμο και οι κολακείες και οι αρχιερατικές και οι αρχιεπισκοπικές φατρίες;
Πως τους ανακηρύττετε εσείς ...θεοπρόβλητους;
Φοβάστε να τους πήτε, σατανοπρόβλητους;
Ο λαός συμμετείχε στην εκλογή τους;
Ο λαός κυρίως δεν αποτελεί την Εκκλησία;

Ανώνυμος είπε...

Θα έγραψα δυνατό σχόλιο στις κουταμάρες του Νούση, αν είχατε την τιμιότητα να δημοσίευτε όλα τα σχόλια και όχι ό,τι συμφέρει εσάς και τους προστατευόμενούς σας.

Ανώνυμος είπε...

κ.Νούση έχετε το θράσος να επικαλείστε τον διωχθέντα έως θανάτου από συνεπισκόπους του άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο για να υποστηρίξετε τους οικουμενιστές φίλους σας!
Ναι, Κ.Ν. η Εκκλησία θα επιβιώσει έως του τέλους της ιστορίας.
Αυτό όμως δεν σημαίνει επ ουδενί ότι η Εκκλησία της Συρίας, της Αρμενίας, της Αιγύπτου,της Κωνσταντινουπόλεως ή της Ινδίας θα είναι ζώσα.
Οι εφτά λυχνίες της Αποκαλύψεως σβήστηκαν, πρόσκαιρα ή διαπαντός ο Θεός γνωρίζει.
Τα βάζετε με τους π.Μεταλληνό και π.Ζήση.Προηγήθηκαν οι π.Φλωρόφσκυ και π.Ρωμανίδης.
Και ακολουθούν πολλοί ακόμα που θα αναδείξει ο Θεός την ώρα που χρειάζεται.
Και επειδή μιλάτε για ανθρώπινα ερείσματα, χρειάζεται ίσως να σας υπενθυμίσω πως κανείς από τους πατέρες, στους οποίους με τόση κακεντρέχεια επιτίθεσθε, δεν παρακαλούσε για μια ολιγόλεπτη συνάντηση με τον Ομπάμα ή δεν έκανε προσκύνημα στην Coca Cola.

Ανώνυμος είπε...

ωρε παλικάρια, δεν καταλαβαίνετε πλέον ότι με τα σχόλιά σας αυτογελοιοποιείσθε; η γραφικότητα καλό είναι να έχει και όρια. Μετά δε κατάλαβα σε ποιο σημειο φαινεται ο Νουσης να τα βαζει με Μεταλληνο και Ζηση.

Ανώνυμος είπε...

Αγαπητέ κ. Νούση,
αγαπητέ ιστολόγε κ. Ανδριόπουλε και αγαπητοί σχολιαστές

"ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΤΕΧΘΗ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΑΛΙΝ ΕΡΧΕΤΑΙ"

Νομιζω πως όλα τα είπες από τον τίτλο "EIΣ ΩΤΑ ΜΗ ΑΚΟΥΟΝΤΩΝ"... όλοι "γιορτάζουμε" την Γέννηση του Σωτήρως... βέβαια κάποιοι μέσα τους δεν είναι τόσο ευχαριστημένοι που ο Θεός των Χριστιανών (ΟΛΩΝ) γεννήθηκε στη φάτνη...ένας θεός που "γ...ει και δέρνει" όπως ο θεός της "ορθοδοξίας" τους, πως μπορεί να γεννιέται σε σταύλους και φάτνες... θα το προτιμούσαν σε κάτι πιο extreme, κάτι πιο "ορθόδοξο" ρε αδερφάκι μου...

Όμως ο Θεός της Εκκλησίας, ο Θεός της Ορθοδοξίας γεννιέται και είναι από την αρχή της επί γης παρουσίας του, ως Θεός καταλλαγής, γενόμενος υπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δε σταυρού! Δεν σταυρώνει, αλλά σταυρώνεται!!! Δεν είναι τυχαίο ότι στην ανατολική παράδοση η φάτνη ζωγραφίζεται σαν τάφος...

Πραγματικά δεν μπορούν να το αντέξουν, τους χαλάει πολύ, πάρα πολύ... πως είναι δυνατόν αυτός που γεννιέται μέσα σε ένα σταύλο, μια φάτνη, ένα τάφο, να ανοίγει διάπλατα τις πύλες τις κολάσεως και να στέλνει στο διάβολο όλους τους "αιρετικούς" (ορθοδόξους, ετεροδόξους & ετεροθρήσκους)... είναι άηθες, σε αυτό συμφωνούμαι όλοι "οικου-μεν" και "οικου-δεν"...

Σίγουρα οι "οικου-δεν" θα το προτιμούσαν, όπως θα έλεγε και η "κολασμένη" Marilyn Monroe πιο "ΚΑΥΤΟ"... ηδονίζονται περισσότερο με την Ημέρα της Κρίσεως παρά με την Γέννηση (αναμφισβήτητα πιο banale κατ' τη δι(παρ)άνοια τους)...
Διαβάζοντας Ιστορία του μέσου Ιουδαϊσμού είναι σα να διαβάζεις "εκκλησιαστικά" έντυπα του σήμερα... αμφότερα είναι γεμάτα από "ορθοδόξους", από "ζηλωτές", από "αποτειχισμένους" και από "σούπερ-ορθοδόξους" ... τελικά όλοι κατέληξαν όχι απότειχισμένοι αλλά ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΟΙ...
και ξέρατε γιατί;
Εξαιτίας ενός στάυλου, μιας φάτνης και ενός σταυρού!!!

"ΕΤΕΧΘΗ ΗΜΙΝ ΣΩΤΗΡ"

"ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΤΕΧΘΗ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΑΛΙΝ ΕΡΧΕΤΑΙ"

Ν.Σ

Ανώνυμος είπε...

@N.Σ.

Η "κολασμένη" Μέριλυν έλεγε και ότι "diamonds are girls' best friends"

Σαν τα διαμάντια που χαίρεσθε , εσεις οι συγχρονοι φαρισαίοι αυλοκόλακες των ισχυρών, στις μίτρες και τα εγκόλπια των αυθεντών σας.

Τον ιουδαισμό τον μέμφεσθε αλλά τρέχετε στις συναγωγές του για να δώσετε το "παρών" της υποταγής σας.

Ανώνυμος είπε...

ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΤΕΧΘΗ κ΄ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ !
----------------

ΌΛοι, ή έστω οί περισσότεροι εξ΄ υμών, καταφέρεστε εναντίον τού Νούση, ο οποίος γράφει-ξεγράφει καί τελειωμό δεν έχει, μή συγκινούμενος απ΄ όσα τού καταμαρτυρείτε καί πάτε να τον στενοχωρήσετε ντέ καί καλά τόν άνθρωπο, χωρίς όμως να επιτυγχαίνετε καί τον στόχο σας.

Κατόπιν τούτου καλοί μου άνθρωποι, καλό είναι να σκεφθείτε ότι "για να σταματήσει ο Νούσης να γράφει, πρέπει κι΄ εσείς να σταματήσετε να τού αφήνετε σχόλια..."

Τά σχόλια τα δικά σας βλέπει γι΄ αυτό γράφει καί ξεγράφει!

Γιά κάντε ένα πείραμα καί μη γράφετε σχόλια.

Τότε θα δεί πώς ότι γράφει θα το διαβάζει μόνος του, έ.. τί θα κάνει, στό τέλος θα σταματήσει, πιστεύω...

Εκτός άν...( δέν θέλω να τό πιστέψω...)

a-Θανάσης Βέγγος

Ανώνυμος είπε...

@Bέγγο

Συμβαίνει ακριβώς αυτό που δεν θέλεις να πιστέψεις.

Ανώνυμος είπε...

Ο εκ του Φαναρίου εχθρός κε Νούση είναι ορατός κι όχι αόρατος!Μόνο οι φέροντες νεοορθόδοξες διόπτρες όπως εσείς και οι όμοιοί σας δεν τον διακρίνετε ή μάλλον δεν θέλετε να τον διακρίνετε!Και δεν είναι μόνο η άνευ όρων και ορίων(για να θυμηθούμε και τον αείμνηστο Αθηναγόρα) προσέγγιση των ετεροδόξων,μια προσέγγιση που με τον τρόπο που υλοποιείται περιφρονεί το λαό του Θεού αλλά και το γεγονός ότι τραυματίζεται ανεπανόρθωτα η ενότητα των ορθοδόξων αφού η πολιτική του Φαναρίου στο εν λόγω θέμα κάθε άλλο παρά έχει την έγκριση των υπόλοιπων ορθοδόξων Εκκλησιών!Και το Φανάρι τραβά το δικό του δρόμο προς δόξαν της πανορθόδοξης ενότητας!Αυτό δεν συνιστά εκκλησιολογική εκτροπή κε Νούση?

Related Posts with Thumbnails