Κυριακή, 23 Ιουλίου 2017

ΑΥΛΑΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ LA FIESTA ΑΠΟΨΕ ΣΤΗΝ ΑΒΙΝΙΟΝ


Ολοκληρώνουμε απόψε, Κυριακή 23 Ιουλίου 2017, τις παραστάσεις μας με την La Fiesta του μεγάλου Israel Galvan εδώ στην Αβινιόν, στο ιστορικό Παλάτι των Παπών (Palais de Papes).
H La Fiesta ξεκινάει πια την περιοδεία της ανά τον κόσμο - από την ερχόμενη σεζόν - κι εμείς μαζί της, το "Πολύτροπον", καθώς δεν μπορούμε πια χωρίς τη γιορτή! 
Η Αβινιόν ήταν μια τεράστια εμπειρία, με 7 sold out παραστάσεις, με χιλιάδες κόσμο καθημερινά να απολαμβάνει την La fiesta, με απευθείας μετάδοση (στις 19 Ιουλίου) από το Ευρωπαϊκό κανάλι ART TV, με πολλά καταπληκτικά απρόοπτα, με θαυμάσιες προοπτικές.
Και βέβαια με το καλλιτεχνικό ρίσκο να διχάζει ενίοτε, αλλά να επικρατεί τελικά το πνεύμα της γιορτής! 




Ευχαριστούμε θερμά την φίλη χορογράφο Γιώτα Πεκλάρη για την σημαντικότατη βοήθειά της στην παραγωγή, όσον αφορά τη δική μας συμμετοχή ("Πολύτροπον") στην περίφημη La fiesta του Israel Galvan. Χαιρόμαστε γιατί η συνεργασία μας θα έχει και συνέχεια.

Σάββατο, 22 Ιουλίου 2017

Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ ΣΤΗΝ LA FIESTA ΜΑΣ ΕΔΩ ΣΤΗΝ ΑΒΙΝΙΟΝ

Το "Πολύτροπον" και η φίλη χορογράφος Γιώτα Πεκλάρη με τον Δημήτρη Παπαϊωάννου 

Με τον μεγάλο έλληνα χορευτή και χορογράφο Δημήτρη Παπαϊωάννου συναντηθήκαμε στις αρχές του Ιουλίου στην Βαρκελώνη, καθώς εκείνος παρουσίαζε στο 
Grec Festival  την νέα του παραγωγή THE GREAT TAMER, κι εμείς την LA FIESTA με τον Israel Galvan. 
Συμπέσαμε, όμως, και στην Αβινιόν! Παραστάσεις τις ίδιες ημερομηνίες. 
Έτσι, ο Δημήτρης Παπαϊωάννου ήρθε χθες βράδυ, Παρασκευή 22 Ιουλίου 2017, στο Παλάτι των Παπών και παρακολούθησε την La fiesta μας και μετά ήρθε με ενθουσιασμό στα παρασκήνια να συγχαρεί όλους τους συντελεστές.
Από αυτή την συνάντηση και τα φωτογραφικά στιγμιότυπα που παραθέτουμε εδώ.


Παρασκευή, 21 Ιουλίου 2017

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ LA FIESTA ΜΕ ΤΟΝ ISRAEL GALVAN ΣΤΗΝ ΑΒΙΝΙΟΝ

Το "Πολύτροπον" με τον Israel Galvan στο μπαρ των καλλιτεχνών στην Αβινιόν 

Οι παραστάσεις μας εδώ στην Αβινιόν, στο πλαίσιο του Διεθνούς Φεστιβάλ, συνεχίζονται μέχρι την Κυριακή 23 Ιουλίου 2017. 
Είναι μία πραγματικά μοναδική εμπειρία να συμμετέχεις στην ανατρεπτική La fiesta του παγκοσμίου φήμης χορογράφου Israel Galvan στο Palais de Papes, και να συνεργάζεσαι με σπουδαίους καλλιτέχνες και υπέροχους ανθρώπους. 
Και είναι μια σπάνια ευχαρίστηση να ακούς τους ισπανούς καλλιτέχνες να ψιθυρίζουν στα παρασκήνια τις βυζαντινές μελωδίες που λέμε στην παράσταση. 
Το παρακάτω κείμενο του δραματουργού της παράστασης και καλλιτέχνη Pedro Romero, αποτελεί για μας μεγάλη τιμή και χαρά!
"Από την πολυτροπία των εργαλείων που οι άνθρωποι, σύμφωνα με τον Όμηρο, κατασκεύασαν για να αντιμετωπίσουν τη μοίρα των θεών, προέρχεται το όνομα του χορού βυζαντινών φωνών [«Πολύτροπον»], αυτού του ελληνικού χορού, του χορού μας. Πράγματι, μέσα στο υπόστρωμα του φλαμένκο, η φρυγική ή ελάσσων σκάλα, οι βυζαντινοί τόνοι και ηχοχρώματα πάντοτε έβρισκαν τον χώρο τους. Για μας, αυτές οι απηχήσεις κάνουν τις φωνές να ακούγονται φυσικές, κοντά στον κόσμο μας και τις κλίμακές μας, είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα, αλλά συνάμα και το αντίθετο μ’ αυτό που είναι η γιορτή (fiesta). Συναντηθήκαμε ενώ ετοιμάζαμε την Documenta14 του Κάσσελ και, από την αρχή ήδη, οι φωνές τους εμπλούτισαν τις φωνές της γιορτής. Παρ’ όλα αυτά, δεν αποτελούν τη γιορτή αλλά τoν άλλον εαυτό της, εσάς, εμάς, αυτούς που είναι εδώ, αυτούς που είναι εκεί. Όλους εμάς."


Ο π. ΘΕΟΔΟΣΙΟΣ ΜΑΡΤΖΟΥΧΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΣΤΑΝΟ ΤΟΥ ΑΓΡΙΝΙΟΥ


"Και στη φουφού του καστανά στάχτη να γίνεις σατανά " (Μ. Κανά). 
Φαίνεται πως αυτή η ‘’θεολογία’’ του λαϊκού τραγουδιού ενέπνευσε κάποιον ιερέα σε μια μεγαλούπολη της κεντρικής δυτικής Ελλάδος να παραθέσει σε προσκύνηση(!!) ένα τέτοιο διαλυτικό ‘’των του διαβόλου μηχανημάτων’’ κάστανο που του δόθηκε από τον πατέρα Παΐσιο προ 27ετίας. Βέβαια…αντί ‘’διαλύσεως’’ το πράγμα περιεπλάκη και πας νοήμων άνθρωπος και χριστιανός κατειρωνεύεται δικαίως και βασίμως όλο αυτό το βλάσφημο θέατρο, που επικαιροποίησε και πάλι την προφητεία του Χριστού: ‘’δι υμάς βλασφημείται το όνομά μου εν τοις έθνεσιν’’ (Ησαΐας 52,5).
Δεν έχει σημασία το ότι όλο αυτό το κωμικό σκηνικό έγινε από καλή πρόθεση. Αλλοίμονο αν γινόταν από κακή. Σημασία έχει ότι επενδύθηκε θεωρητικοθεολογικά. Έγιναν Γραφικές παραπομπές και αναφέρθηκε ο Χαλκούς Όφις, καθώς και ένας μυστήριος υπαινιγμός για τον…μανδύα του αγ. Δημητρίου (;;!!) και παρουσιάστηκε ως…ευλογία αυτή η εντελώς φυσική και αυτονόητη και για αθέους χειρονομία, το να δίνεις δηλαδή κάτι στον επισκέπτη σου!!!. 
Να γελάσει κανείς ή να κλάψει; Να θυμώσει ή να ειρωνευτεί; Να βρίσει ή να διδάξει; Ερωτηματικές απορίες που γεμίζουν το ψυχικό κόσμο κάθε χριστιανού θλίψη και θυμό. 
Σ’ ένα κόσμο χαοτικού υποκειμενισμού που φαντάζει ως ελευθερία σκέψης, έρχονται κάποιοι παπάδες και γελοιοποιούν τα καίρια της ανθρώπινης ζωής. Ποια είναι αυτά; Το πρόσωπο του Χριστού και η δημιουργία σχέσης μαζί Του. Ο σημερινός άνθρωπος ψυχανεμίζεται στην αγωνία ότι είναι ένα πακέτο που ο μαιευτήρας το παραπέμπει στον νεκροθάφτη… Ένα προηγμένο θηλαστικό… Μια υπόθεση ληξιπρόθεσμη… Μια ιστορία ανεύθυνης εγωλατρείας… Και μέσα σ΄ αυτήν την σύγχυση, οι αφελείς “υἱοὶ τοῦ φωτός” (Λουκ. 16,8) αντί να βγάλουν τα κάστανα από την φωτιά, αντιθέτως τα βάζουν στη φωτιά χωρίς να τα έχουν χαράξει, και αυτά σκάνε και χτυπούν τους παρερχομένους. 
Η Εκκλησία του Χριστού δεν λατρεύει είδωλα. 
Είτε εικόνες, είτε αγάλματα, τα χρησιμοποιεί αναγωγικά για την προσευχή, όταν όμως αυτά δεν δείχνουν το πρωτότυπο (είτε γιατί οι εικόνες μαύρισαν, είτε γιατί το άγαλμα θραύστηκε παραμορφωτικά) τότε τα καίει ή τα αποσύρει χωρίς κανένα δισταγμό. Στην Παλαιά Διαθήκη ο νεαρός ευσεβής βασιλιάς Εζεκίας, όταν συνειδητοποιεί ότι ο χαλκούς όφις, που είχε ο Μωϋσής κατασκευάσει κατ΄εντολήν του Θεού και δια του οποίου είχαν σωθεί από τα φίδια οι πατέρες τους στην έρημο και τον οποίον είχαν συμπεριλάβει στα σεβάσματά τους οι Εβραίοι, έχει γίνει αντικείμενο λατρείας και… θυμιάται (Δ΄ Βασ. 18,4) το κατέστρεψε, κάνοντάς το κομμάτια και ονομάζοντάς το «νεεσθάν» (χάλκωμα-τενεκέ). 
Η διδασκαλία της Εκκλησίας για την θέωση της κτίσεως μέσω των ακτίστων ενεργειών του Θεού, παγίως υποννοούσε την ‘’στιγμιαία’’ (με την ευρεία έννοια) ενέργεια και δράση. (Γεγονός εντελώς άσχετο με την αιρετική αντίληψη της κτιστής χάριτος που γίνεται και απογίνεται). Μια εικόνα που μυρόβλυσε… δεν μυροβλύζει εις το διηνεκές! Μια εικόνα που θαυματούργησε δεν θαυματουργεί πάντοτε! Μια εικόνα που φανερώθηκε δεν είναι ένα show θρησκευτικό, αλλά επικαιροποίηση της σχέσης του ανθρώπου με τον ουρανό, γι΄ αυτούς στον καιρό των οποίων φανερώνεται και παρεμπιπτόντως από ευλάβεια και για τους επιγενομένους. Θέωση της κτίσεως μόνιμη και ολοκληρωτική θα γίνει μετά την δευτέρα έλευση του Χριστού. ‘’Τώρα’’, ένα πλήθος αγίων κάποια στιγμή ανθρώπων έχουν εκπέσει απ’ την θέωση, γιατί δεν αφουγκράστηκαν την επισήμανση ενός που ήταν πεσμένος και ανέζησε: ‘’ὁ δοκῶν ἑστάναι βλεπέτω μὴ πέσῃ’’ (Α΄ Κορ. 10,12) 
Επειδή κάποια στιγμή τα σουδάρια (γάζες στις πληγές) του Απ. Παύλου θεράπευσαν κάποιον ο απόστολος δεν τα μάζευε για να τα δίνει ευλογία! Επειδή η σκιά του Πέτρου κάποιον έκανε καλά ο απόστολος δεν πίστεψε ότι ήταν… η ‘’σκιάζουσα Δόξα’’, αλλά φώναζε ότι αυτό που έχει να δώσει (στον παράλυτο και σε κάθε ‘’ζητιάνο’’ Πραξ. 3,6) είναι το πρόσωπο του Σταυρωμένου Χριστού προς μίμηση και προσκύνηση. 
Τέτοιες λοιπόν αφελείς ενέργειες δεν βοηθούν. Φθείρουν την εικόνα της Εκκλησίας συκοφαντώντας την ότι αργυρολογεί εξαπατώντας αφελείς θρησκόληπτους. Ούτε είναι σοβαρό επιχείρημα το να ισχυρίζεται κανείς μετά τον σάλο ότι το… κάστανο παρετέθη προς προσκύνησιν κατ΄ απαίτηση των πιστών!!! Ούτε το ότι το αναφέρει (…το κάστανο!) και ο επιχώριος Αρχιερέας σε διδασκαλία του για τον πατέρα Παΐσιο! 
Σ’ αυτά οδηγεί η αφελής ή σκόπιμη “θρησκευτική” υπερβολή που κάθε μέρα συμβαίνει γύρω μας. Γεμίσαμε αντίγραφα (κάποια ζωγραφισμένα και… με τριμμένα λείψανα [sic], όπως κήρυττε δημοσίως αγιορείτης ηγούμενος!!!) εικόνων! Κάθε μέρα κάπου… “ταξιδεύει” μια εικόνα ή ένα λείψανο. Κάποια… “τίμια δώρα” ή κάποιο ρούχο της Παναγίας ή κάποιου αγίου, προτίθενται εις… προσκύνησιν, και αφελείς (για να μην πούμε επικινδύνως σκόπιμες) θαυματοδιηγήσεις κατακλύζουν τους ναούς προς συντριβήν των… αθέων!! Λες και για τον χριστιανό το πρόβλημά του δεν είναι η δική του “αθεΐα” αλλά η τραγωδία των άλλων, τους οποίους, σημειωθήτω, αντί να αγαπάμε, θέλουμε… να συντρίψουμε, εμείς οι ταλαίπωροι Δον Κιχώτες, ξεχνώντας πεισματικά ότι κάθε εχθρός είναι ένας αδελφός παραγνωρισμένος..! 
Καταλήγουμε μ΄ ένα παράθεμα από βιβλίο για τα θαύματα ενός που δεν είναι (αν και κατάγεται) ορθόδοξος, χωρίς απ΄ αυτό να γίνονται λιγότερο σωστές και λιγότερο πατερικές οι επισημάνσεις του. 
O Μαρκ Τουαίην έλεγε ότι: Εάν αναλύσεις ένα αστείο, θα το σκοτώσεις, έτσι όπως πρέπει να σκοτώσεις έναν βάτραχο πριν τον ανατάμεις! Είναι πολλοί που ισχυρίζονται το ίδιο για την πίστη και τα θαύματα. Είναι ερωτευμένοι με την ιδέα τού να πιστεύουν! Την ανείπωτη γοητεία του! Δεν δέχονται όμως ότι αυτή η πίστη θα πρέπει να εξεταστεί πολύ διεξοδικά. Για αυτούς τους ανθρώπους, ακριβώς αυτό που πιστεύει κάποιος, μετράει λιγότερο από την ίδια την πίστη, και δε θέλουν να μπουν σε λεπτομέρειες, από φόβο μην εκχυδαΐσουν το άρρητο και χαθεί η «παραμυθένια σκόνη»! Αλλά η αληθινή πίστη δεν είναι επ’ ουδενί σαν τα βατράχια και τη σκόνη. Πρέπει να εξετάσουμε αυτό που όντως πιστεύουμε. Πρέπει να φυσήξουμε μακριά την παραμυθένια σκόνη. Συγκεκριμένα, το τι πιστεύουμε είναι ζωτικής σημασίας. Αραγε, όντως πιστεύουμε σε κάτι που είναι πραγματικά αληθινό; Ή φοβόμαστε μήπως ανακαλύψουμε τυχόν κάποια οδυνηρή πραγματικότητα; 
Είναι ουσιώδες το να μην καλλιεργούμε μια «Ντίσνεϊλαντ» στη θεολογία που να λέει «Πίστεψε!» - όπως συμβαίνει στα παιδιά. Διότι, αν δεν είμαστε προσεκτικοί σε τι πιστεύουμε, θα καταλήξουμε στο να μη πιστεύουμε σε τίποτε. Το να πιστεύουμε σε οτιδήποτε ή να πιστεύουμε ενδεχομένως σε ανοησίες είναι επιβλαβές. Για τα παιδιά, είναι κάτι το να πιστεύουν στον Αϊ-Βασίλη. Πρέπει όμως να ωριμάσουμε ώστε να είμαστε σε θέση να αντιμετωπίσουμε το γεγονός, ότι κάποια πράγματα στην ουσία δεν είναι αληθινά. Εάν ένας ενήλικας πιστεύει στον Αϊ-Βασίλη κάτι δεν πάει καλά. Κάποια στιγμή πρέπει να θωρακίσουμε τον εαυτό μας και να διακρίνουμε τι είναι αληθινό και τι φανταστικό. Είναι θέμα ζωτικής σημασίας. 
Είναι διαφορετικό το να είσαι αθώος και άλλο το να είσαι αφελής. 
Με το να εξετάζουμε με κριτικό πνεύμα, βοηθάμε στον προσδιορισμό της θαυματουργικής, ή μη, φύσης αυτών των πραγμάτων. Εάν συναγάγουμε μέσω της κριτικής μας εξέτασης ότι ανακαλύψαμε κάτι, που στην πραγματικότητα, δεν είναι θαυματουργικό, αυτό θα είναι για καλό. Δεν επιθυμούμε να ενθουσιαστούμε για τίποτε και δε θέλουμε να πιστέψουμε σε τίποτε. Θέλουμε να γνωρίζουμε τι είναι στην πραγματικότητα θαυμαστό και τι δεν είναι όντως τέτοιο. Η αληθινή πίστη δεν είναι ένα άλμα στο σκοτάδι αλλά στο φως!! 

Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017

LA FIESTA ΝΥΝ ΚΑΙ ΑΕΙ! ΣΤΗΝ ΑΒΙΝΙΟΝ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗ! - ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ARTE TV


Ήταν μια μαγική βραδιά η χθεσινή, εδώ στην Αβινιόν στην Αυλή του Παλατιού των Παπών. 
Παίξαμε την La fiesta του Israel Galvan, σε απευθείας μετάδοση από το Ευρωπαϊκό κανάλι ARTETV. 
Και συνεχίζουμε τις παραστάσεις μέχρι την Κυριακή.

Τετάρτη, 19 Ιουλίου 2017

ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ ΜΕΤΡΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ARTE TV ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΨΙΝΗ LIVE ΜΕΤΑΔΟΣΗ ΤΗΣ LA FIESTA


La Fiesta, chorégraphie d'Israël Galvan au Festival d'Avignon
Απόψε το βράδυ στις 10:17, ώρα Γαλλίας, η απ' ευθείας μετάδοση της La Fiesta από το ARTE TV.
Η αντίστροφη μέτρηση άρχισε...


Τρίτη, 18 Ιουλίου 2017

Περί αγίων, λειψάνων και καστάνων


Του Γιώργου Βλαντή
Διευθυντή του Συμβουλίου των Εκκλησιών της Βαυαρίας 
και επιστημονικού συνεργάτη της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών Βόλου 
Κάθε εχέφρων άνθρωπος, πιστός ή μη, που έχει διαβάσει τους «Κατά Ελλήνων» λόγους Αθανασίου του Μεγάλου ή το «Περί της Πολιτείας του Θεού» του ιερού Αυγουστίνου αισθάνεται ευγνωμοσύνη για τη χριστιανική συμβολή στην απομάγευση του κόσμου, για τη θεολογική όσο και ορθολογική διανοητική συντριβή της παγανιστικής δεισιδαιμονίας, της οποίας την έκταση και ένταση είθισται να αποσιωπούν οι άκριτοι νοσταλγοί της αρχαιότητας. Από τον Max Weber έως τον Marcel Gauchet και πολλούς άλλους ακόμη έχει επισημανθεί η σχετική καταλυτική συνεισφορά της εκκλησιαστικής θεολογίας. 
Δυστυχώς, όμως, σε κάθε εποχή ο πειρασμός της μαγείας ελκύει τόσο τους απατεώνες, όσο και τους πολλαπλώς αδύναμους και ασθενείς. Η λειψανομανία των ημερών μας είναι η πιο επικίνδυνη μορφή λειψανομαχίας, παρομοίως και η προσκύνηση εσωρούχων (το ζήσαμε και αυτό, π.χ. στα Γιαννιτσά) ή καστάνων. Καθρεφτίζουν μια τιμή που δεν διαβαίνει επί το πρωτότυπον, παρά ενισχύει τη νοοτροπία του σωτηριολογικού αυτοματισμού, εκτρέφει τη μαγεία, εξηλιθιώνει συστηματικά το εκκλησίασμα. Για το αληθές του λόγου αρκεί να ανταλλάξει κανείς πέντε κουβέντες με φανελολάτρες και καστανολόγους την ώρα που στέκονται στη σειρά προς προσκύνηση. 
Αυτά τα φαινόμενα προσπορίζουν κέρδη οικονομικά, αλλά και εδραιώνουν την εξουσία καθ᾽ όλα προβληματικών ανθρώπων, κλείνοντας τα μάτια των πιστών στις ενδεχόμενες πομπές και εκκρεμότητές τους. Με την πληθωριστική υποδοχή λειψάνων και εικόνων (τελευταία δε και αντιγράφων τους κατά σκανδαλώδη πρακτική) εύκολα εξασφαλίζει ένας κληρικός, και δη υψηλόβαθμος, πιστοποιητικά ακραιφνούς ορθοπιστίας. 
Είναι όμως καιρός στην Ορθοδοξία να αρχίσει μια συζήτηση: για τις έννοιες της ευλογίας και της χάριτος, οι οποίες, ιδίως στα περιβάλλοντα των μοναχόπληκτων (οι γνήσιοι μοναχοί δεν είναι μοναχόπληκτοι), κατανοούνται απολύτως μαγικά• για τη σχέση αγιότητας και αλαθήτου (ήταν ο άγιος Παΐσιος άσφαλτος;)• για την απόσταση ανάμεσα στη όντως ζωή των γερόντων και τις περί αυτών αφηγήσεις (ο καθένας μπορεί να γράψει ένα βιβλίο, ή να βράσει ένα κάστανο και να αποδώσει τις απόψεις και / ή τη μαγειρική του στον Παΐσιο)• για τα οικονομικά και εκκλησιαστικά κυκλώματα και το ρόλο τους στην προώθηση της τιμής συγκεκριμένων προσώπων• αλλά και για τις διαδικασίες αγιοποίησης καθ᾽ εαυτές. Δεν είναι δυνατόν να αποφασίζει για την αγιότητα, π.χ., του π. Ιουστίνου Πόποβιτς μια σύνοδος που αποτελείται κατ᾽ εξοχήν από τα πνευματικά παιδιά του, ούτε ενδείκνυται να ανακηρύσσονται με σπουδή κάποια πρόσωπα ως άγιοι, χωρίς να «κατακαθίσει η σκόνη» του χρόνου και να υπάρξει στοιχειώδης αντικειμενικότητα στην κρίση. Τα σχετικά παθήματα των Ρωμαιοκαθολικών δεν γίνονται μαθήματα στους Ορθοδόξους. Κρίμα. 
Κατά τα άλλα, ξέρουμε απ᾽ έξω και ανακατωτά ό, τι είπε ο γέρων Πορφύριος, δεν έχουμε όμως ιδέα για την προσφορά Γρηγορίου του Νύσσης. Προσκυνάμε τη φανέλα του αγίου Παϊσίου και δεν έχουμε έναν ναό για τον άγιο Γρηγόριο Νεοκαισαρείας. Παραπέμπουμε στις λιγωτικές κοινοτοπίες τριαντάχρονων αγιορειτών καλογήρων και αγνοούμε το θεολογικό μεγαλείο ενός Ιγνατίου Αντιοχείας, ενός Μεγάλου Φωτίου, ή των σπουδαίων Ησυχαστών των υστεροβυζαντινών χρόνων. Χρυσοστολίζουμε τη Βίβλο και δεν (ή μήπως για να μη;) τη διαβάζουμε. Δεν πάμε μπροστά έτσι.

ISRAEL GALVAN / LA FIESTA - FESTIVAL D' AVIGNON (FOTOS)

Δευτέρα, 17 Ιουλίου 2017

Η ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΝΑ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ ΕΛΥΤΗ ΚΡΙΝΟ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ

Κολάζ Οδυσσέα Ελύτη
Επιμέλεια: Π.Α. Ανδριόπουλος

Στον Μικρό Ναυτίλο του Ελύτη η Αγία Μαρίνα έχει την τιμητική της: 
Τώρα που ο νους απαγορεύεται και οι ώρες δε γυρίζουν 
Από κήπο σε κήπο η σκέψη μου 
Δειλή σαν τριανταφυλλιά πρωτάρα 
Που αρπάζεται απ' τα κάγκελα 
Δοκιμάζει απαρχής ν' αρμόσει πάλι 
Με σταγόνων σφήνες λαμπερών 
Τα παμπάλαια πράσινα και τα χρυσά κείνα που μέσα μας 
Έχουν παντοτινές δεκαεφτά Ιουλίου 

Κολάζ του Οδυσσέα Ελύτη
Ν' ακουστεί και πάλι της Αγίας Μαρίνας το νερό στις πέτρες 

Στον Ταξιδιωτικό του Σάκο ΟΤΤΩ ΤΙΣ ΕΡΑΤΑΙ, ένα από Τα Στιγμιότυπα είναι το εκκλησάκι της Αγίας Μαρίνας στα Μυστεγνά της Λέσβου: 
ΜΥΤΙΛΗΝΗ 
Στα Μυστεγνά, πρωί, ανεβαίνοντας τους ελαιώνες για το εκκλησάκι της Αγίας Μαρίνας. Το βάρος που νιώθεις να σου έχει αφαιρεθεί σαν αμαρτία ή τύψη και χωνεύεται από το χοντρό χώμα, λες και το τραβά η μεγαθυμία των προγόνων.


Στα Ρω του Έρωτα συναντούμε το απίθανο Ντούκου ντούκου μηχανάκι. Τραγούδι, νομίζω, περισσότερο παρά ποίημα. Με την τελευταία στροφή - προτροπή για να πάμε στην Αγια - Μαρίνα. 
Χάιντε χάιντε βρε παιδιά 
       πάμε στην Αγια - Μαρίνα 
Πάμε στην Αγια - Μαρίνα 
      με την όμορφη μπενζίνα. 

Στο Άξιον εστί
Είδα πέρα, μακριά, στην άκρια της ψυχής μου             
                     μυστικά να διαβαίνουνε 
φάροι ψηλοί ξωμάχοι Στους γκρεμούς τραβερσωμένα κάστρα 
Τ' άστρο της τραμουντάνας Την αγία Μαρίνα με τα δαιμονικά ... 

Η Μαρίνα των Βράχων από τους Προσανατολισμούς:    
Έχεις μια γεύση τρικυμίας στα χείλη - Μα πού γύριζες 
Ολημερίς τη σκληρή ρέμβη της πέτρας και της θάλασσας 
Αετοφόρος άνεμος γύμνωσε τους λόφους 
Γύμνωσε την επιθυμία σου ως το κόκαλο 
Κι οι κόρες των  ματιών σου πήρανε τη σκυτάλη της Χίμαιρας 
Ριγώνοντας μ' αφρό τη θύμηση! ... 


Η Μαρίνα από τις Μικρές Κυκλάδες: ...   
    Μαρίνα πράσινό μου αστέρι 
Μαρίνα φως του Αυγερινού     
   Μαρίνα μου άγριο περιστέρι 
και κρίνο του καλοκαιριού.


Τα δημόσια και τα ιδιωτικά 
...Με τον ίδιο τρόπο που σ' ένα πέτρινο, σχεδόν διάφανο ειδώλιο που λευκάζει κι αναδύεται από τα κύματα συμπίπτουν οι λιγοστές γραμμές της Πάρου ή της Σικίνου και οι πτυχές του μανδύα μιας αγίας Μαρίνας, η μιας Διαμάντως που εναποθέτει λουλούδια στον επιτάφιο. 

Κυριακή, 16 Ιουλίου 2017

ΑΠΟΨΕ Η ΠΡΕΜΙΕΡΑ ΤΗΣ LA FIESTA ΣΤΗΝ ΑΒΙΝΙΟΝ ΜΕ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥ ΣΥΝΟΛΟΥ "ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΝ"


Απόψε, Κυριακή 16 Ιουλίου 2017, εδώ στο Παλάτι των Παπών (Palais des Papes) στην Αβινιόν της Γαλλίας, η πρεμιέρα της παράστασης La fiesta του Israel Galvan, στην οποία συμμετέχουμε ως "Πολύτροπον". 
Την Τετάρτη 19 Ιουλίου η παράσταση θα μεταδοθεί σε απευθείας μετάδοση από το Ευρωπαϊκό κανάλι ARTETV. 



Σάββατο, 15 Ιουλίου 2017

ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΘΑ ΚΛΗΘΕΙ Ο ...ΚΑΣΤΑΝΙΣΙΟΣ ΚΛΗΡΙΚΟΣ


Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 
Η υπόθεση με το «ευλογημένο» κάστανο του Αγίου Παϊσίου του αγιορείτου βαρύνει αποκλειστικά τον κληρικό της Μητροπόλεως Αιτωλοακαρνανίας Κωνσταντίνο Καντάνη, ο οποίος έγινε η αιτία και η αφορμή για να διασυρθεί και να χλευαστεί ο Άγιος Παΐσιος. 
Η περίπτωσή του είναι, φυσικά, χειρότερη από αυτήν του νεαρού «Παστίτσιου» – ο οποίος είχε καταδικαστεί για προσβολή του Αγίου, λόγω σχετικής σελίδα στο fb – γιατί ο εν λόγω είναι εν ενεργεία κληρικός και επιστρατεύει μάλιστα και μια σαθρή επιχειρηματολογία, για να μας αποδείξει ότι δεν είναι ειδωλολάτρης! 
Θα αντιμετωπιστεί νομικά, όπως του πρέπει, διότι αν μείνει ατιμώρητος είναι ικανός να μας βγάλει και κανένα …αυγό του Αγίου Παϊσίου, βρασμένο επίσης… 
Ο κληρικός αυτός αποσκοπεί στην εξηλιθίωση του λαού και το καταφέρνει μια χαρά, αφού βρίσκει πρόσφορο έδαφος… 
Όμως, η ενέργειά του αυτή συνιστά βάναυση προσβολή όχι μόνο του Αγίου Παϊσίου, αλλά και της Ορθόδοξης Εκκλησίας γενικότερα, και πάνω σ’ αυτό το πλαίσιο θα κληθεί ενώπιον της δικαιοσύνης.
Από την διοικούσα Εκκλησία και δη από την Μητρόπολη Αιτωλοακαρνανίας, δεν μπορεί να περιμένει κανείς κάποια αντίδραση, καθώς ο κληρικός θεωρείται «παραδοσιακός» και ως εκ τούτου τυγχάνει ασυλίας. 
Άρα, ο δρόμος της κοσμικής δικαιοσύνης είναι μονόδρομος.

LA FIESTA D' ISRAEL GALVAN AU FESTIVAL D' AVIGNON / Avec la collaboration de l' Ensemble Byzantin Polytropon


LE FESTIVAL D' AVIGNON 
LA FIESTA
Distribution Conception, direction artistique et chorégraphie Israel Galván 
Dramaturgie Pedro G. Romero 
Collaboration à la mise en scène Patricia Caballero et Carlos Marquerie 
Direction musicale Israel Galván et Niño de Elche 
Collaboration à la mise en scène Patricia Caballero 
Scénographie Pablo Pujol 
Lumière Carlos Marquerie 
Son Pedro León 
Costumes Peggy Housset 
Assistanat à la mise en scène Balbina Parra 
Avec Eloísa Cantón, Emilio Caracafé, Israel Galván, El Junco, Ramón Martínez, Niño de Elche, Minako Seki, Alia Sellami, Uchi 
Avec la collaboration du Byzantine Ensemble Polytropon 
Direction Panagiotis Andriopoulos 
Voix Panagiotis Andriopoulos, Roni Bou Saba, Charalampos Kalapanidas, Dimitrios Karadimas
- Palais des papes, Avignon
16-23 Juillet 2017


Related Posts with Thumbnails